Randka

Randka to spotkanie dwóch osób mające na celu nawiązanie lub rozwinięcie znajomości, inicjowane z zamiarem stworzenia lub umocnienia relacji emocjonalnych, seksualnych pomiędzy uczestniczącymi w randce osobami. W szerszym znaczeniu randką będzie także każde spotkanie osób, które łączą tego rodzaju relacje. Nieodłącznymi elementami randki są: adoracja, wymiana informacji na swój temat oraz określenie oczekiwań w stosunku do (potencjalnego) partnera.

Uczestniczące w randce osoby dążą do ustalenia czy istnieją możliwości do powstania oczekiwanej zażyłości, a w szczególności czy (potencjalny) partner jest odpowiedni pod względem:
atrakcyjności;
oczekiwań co do kierunku rozwoju znajomości;
charakteru;
zainteresowań i możliwości wspólnego spędzania czasu;
sposobu bycia i kultury osobistej;
statusu społecznego i materialnego;
pochodzenia społecznego;
wykształcenia i poziomu intelektualnego;
podejściem do spraw seksu;
zwyczajów i stylu życia;
światopoglądu i przekonań religijnych.

Randka polegać może na wspólnym wyjściu do klubu, restauracji, pubu, kina, teatru, spacerze, wyjściu na basen itp. Zależy to od wyboru i upodobań (potencjalnego) partnera. ...Czytaj więcej

Dziewictwo

Dziewictwo oznacza stan człowieka, mężczyzny lub kobiety, przed podjęciem stosunków seksualnych. Innymi słowy, kobieta jest dziewicą, a mężczyzna prawiczkiem, jeśli nie współżył seksualnie z drugim człowiekiem.

Mężczyźni
Dla mężczyzny, który nie współżył seksualnie, w języku polskim stosuje się określenie "prawiczek", gdyż nie został on jeszcze "zdeprawowany" przez stosunek seksualny (który dawniej powszechnie utożsamiano z grzechem pierworodnym – współcześni komentatorzy Biblii przeważnie odrzucają taką interpretację). Określenie to często bywa uważane za pejoratywne i ośmieszające w przypadku dorosłych mężczyzn. ...Czytaj więcej

Seksualność

Seksualność jest wrodzoną, naturalną funkcją organizmu ludzkiego i jednym z zasadniczych czyników motywujących do podejmowania więzi i kontaktów interpersonalnych, mającym wymiar biologiczny, psychiczny, społeczno-kulturowy i hedonistyczny. Seksualny potencjał fizjologiczny człowieka ulega kształtowaniu przez doświadczenia życiowe.

Człowiek jest świadomy własnej seksualności, której hierarchia ważności zmienia się dla niego w zależności od etapu życia, stopnia rozwoju osobowości, sumy doświadczeń życiowych, bogactwa życia wewnętrznego, zmian światopoglądowych, cech osobowości (temperamentu, siły potrzeby seksualnej). Wpływ na wartość seksualności wywiera też całokształt zmian społecznych - laicyzacja i liberalizacja współczesnych społeczeństw oraz miejsce wartości powiązanych z seksualnością w systemie aksjonormatywnym (miłość, sukces, sens życia). W cywilizacji zachodniej postuluje się społeczną akceptację względnej autonomii seksualności, niepoddawanie jej wartościowaniu etycznemu, niewiązanie z wartościami religijnymi.

Według Trawińskiej wartości, którym podlega seksualność, to:

* wartość witalna, którą definiują relacje zdrowotne i napędowo-energetyczne,
* wartość kulturowa, ukształtowana przez tradycję historyczną,
* wartość moralna, definiowana przez systemy etyczne, prawo i system obiegowo-informacyjny,
* wartość osobista, zależna od samowiedzy i różnych znaczeń form aktywności seksualnej.

Związek seksualny, którego formy i głębia zależą od całokształtu osobowości partnerów ma zwrotny wpływ na ich osobowości, co modyfikuje funkcjonowanie w społeczeństwie. Seksualność jest istotnym elementem komunikacji międzyludzkiej, pierwotną formą komunikacji niewerbalnej, wyrażanej metasygnałami. Akt seksualny wyraża uniwersalne potrzeby człowieka, których komponenty są pożądane we wszystkich relacjach interpersonalnych, jak atrakcyjność, przywiązanie, zaufanie, akceptację, zaangażowanie, zadowolenie i bezpieczeństwo.

Zaburzenia seksualne występują, gdy wrodzona funkcja fizjologiczna ulega zahamowaniu lub zniekształceniu, bądź pozostaje w skrajnej dysharmonii z pozostałymi sferami osobowości człowieka.

Bibliografia
Literatura przedmiotu:

* Gapik L., Psychospołeczne aspekty zachowania seksualnego w: Imieliński K. (red.) (1977), Seksuologia społeczna, Warszawa
* Imieliński K.(1990), Seksiatria, Tom I: Psychofizjologia seksualna, Warszawa: PWN, ISBN 83-01-08341-7 ...Czytaj więcej

Wiek uprawniający do współżycia seksualnego

Wiek uprawniający do współżycia seksualnego, zwany również wiekiem przyzwolenia często różni się od wieku, w którym osiąga się pełnoletniość, odpowiedzialność karną i cywilną, albo możliwość zawarcia małżeństwa.

Średnio ten wiek na świecie to 15-18 lat, ale w niektórych rejonach wynosi 12-21 (a minimalnie 9). W Polsce aktualnie wynosi 15 lat. W niektórych jurysdykcjach zabroniona jest zupełnie aktywność seksualna poza małżeństwem. Wiek ten może zmieniać się też w zależności od typu czynności seksualnej, płci biorących udział i innych ograniczeń. Czasami dozwolony jest też kontakt pomiędzy dwoma młodymi osobami.

Złamanie prawa może pociągać za sobą odpowiedzialność jak za niewielkie wykroczenie ("demoralizacja"), aż do odpowiedzialności takiej jak za gwałt. W Polsce stosunek płciowy i inne czynności seksualne z osobą poniżej 15 roku życia stanowią występek – również wtedy, gdy odbywają się za zgodą obydwu stron. Wykrywanie przez organy ścigania czynności tego typu odbywających się za obopólną zgodą pozostaje pod znakiem zapytania.
Wiek uprawniający do współżycia seksualnego

jest przedmiotem wielu kontrowersji, m. in. ze względu na znaczne różnice jego wysokości w różnych krajach oraz ze względu na problem obustronnej zgody osób współżyjących seksualnie.

Wiek przyzwolenia na świecie (przykłady)
Meksyk – 12-17 lat (zależnie od stanu)
Hiszpania, Nigeria, Korea, Japonia – 13 lat
Litwa, Niemcy, Włochy, Austria, Węgry – 14 lat
Polska, Czechy, Słowacja, Francja, Szwecja – 15 lat
Belgia, Anglia, Holandia – 16 lat (w Holandii do 2002 r. 12 lat)
Irlandia, Australia, Chile – 17 lat
Turcja, Malta, Egipt – 18 lat ...Czytaj więcej