Hiperspermia

Hiperspermia jest to wydzielanie podczas jednej ejakulacji więcej niż 6 ml spermy. Zwiększenie objętości ejakulatu obserwuje się po okresie abstynencji seksualnej, poprzedzonej regularnym współżyciem. ...Czytaj więcej

Hipospermia

Hipospermia (także hypospermia) to schorzenie polegające na wydzielaniu podczas jednej ejakulacji mniej niż 2 ml spermy. Przejściowa hipospermia może być skutkiem odbycia dużej liczby stosunków w krótkim czasie, zakończonych wytryskiem. Dochodzi do niej na skutek wyczerpania się zapasów i możliwości produkcyjnych jąder, najądrzy, prostaty, pęcherzyków nasiennych oraz gruczołów opuszkowo-cewkowych. ...Czytaj więcej

Aspermia

Aspermia – jest to wydzielanie w jednej porcji ejakulatu ilości mniejszej niż 0,5 ml nasienia. Aspermii nie należy mylić z azoospermią, w której przy niekiedy prawidłowej objętości ejakulatu, stwierdza się brak plemników. Aspermia może być skutkiem wad rozwojowych, urazów, chorób zakaźnych lub zabiegów operacyjnych. Dochodzić do niej może na skutek zablokowania odpływu nasienia, wytrysku wstecznego lub braku wytwarzania składników płynu nasiennego a czasami i plemników. Przejściowa aspermia może być skutkiem odbycia dużej ilości stosunków, w krótkim czasie, zakończonych wytryskiem. Dochodzi do niej na skutek wyczerpania się zapasów i możliwości produkcyjnych jąder, najądrzy, prostaty, pęcherzyków nasiennych oraz gruczołów opuszkowo-cewkowych. ...Czytaj więcej

Wytrysk wsteczny

Wytrysk wsteczny – patologia wytrysku, w której sperma nie wydostaje się na zewnątrz ciała, lecz trafia poprzez krótki odcinek cewki moczowej do pęcherza moczowego. Przyczyną jest niedziałający właściwie zwieracz pęcherza: nie ulega skurczowi w czasie wytrysku. Nieprawidłowe działanie zwieracza pęcherza może być wywołane operacją prostaty (np. jej przezcewkowego usunięcia) lub uszkodzeniem unerwienia autonomicznego. Także cukrzyca może dawać takie powikłanie, będące następstwem neuropatii. ...Czytaj więcej

Wytrysk opóźniony

Wytrysk opóźniony, wytrysk późny (łac. eiaculatio retardata) to dysfunkcja seksualna polegająca na pojawieniu się wytrysku nasienia po bardzo długim czasie od rozpoczęcia spółkowania (Kazimierz Imieliński definiuje ten czas jako godzina i więcej).

W warunkach fizjologicznych opóźnienie wytrysku może się pojawiać po wyczerpaniu związanym z dużą ilością stosunków lub przy działaniu bodźców hamujących wynikających z rozproszenia uwagi. Może się także wiązać z niewielką atrakcyjnością seksualną partnera oraz może być wyrazem dysproporcji w budowie narządów płciowych.

Zaburzenie występuje najczęściej z przyczyn psychogennych, nadużywania alkoholu lub stosowania niektórych leków (np. prozac), a także u osób w podeszłym wieku i cierpiących na zaburzenia neurologiczne lub problemy z krążeniem. Opóźnienie wytrysku spotyka się także jako następstwo głębszych urazów i sytuacji konfliktowych oraz w wypadkach istnienia skłonności dewiacyjnych.

Przy różnicowaniu pochodzenia zaburzenia – na tle czynnościowym lub organicznym – może mieć znaczenie jego tempo pojawiania się, stopniowe w chorobach organicznych lub nagłe w zaburzeniach czynnościowych. ...Czytaj więcej

Wytrysk przedwczesny

Wytrysk przedwczesny, (łac. eiaculatio praecox; czyt.: ejakulacjo prekoks) (W ICD-10 F52.4) to dysfunkcja seksualna przejawiająca się jako niezdolność do kontrolowania wytrysku, jest to zaburzenie wiążące się zazwyczaj z dużym napięciem seksualnym.

W przypadku dłuższej abstynencji seksualnej szybkie następowanie wytrysku jest zjawiskiem naturalnym. Niekiedy jednak przejawia się prawie stale, mimo częstego współżycia.

Przyczyną może być przebyta choroba lub inne okoliczności powodujące ból członka w czasie erekcji. Lękowe oczekiwanie powtórzenia się tych doznań przy znacznym pobudzeniu seksualnym może powodować wytrysk bez erekcji, podobnie jak brak możliwości przedłużenia stosunku.

Podejmowanie kolejnych prób prowadzi na ogół do niepowodzenia, gdyż koncentracja uwagi na osiągnięciu sukcesu uniemożliwia jego uzyskanie. ...Czytaj więcej

Anorgazmia

Anorgazmia to dysfunkcja seksualna definiowana jako zaburzenia w występowaniu orgazmu, którego w czasie stosunku nie udaje się osiągnąć w ogóle, bądź też występuje on ze znacznym opóźnieniem pomimo występowania typowych objawów podniecenia seksualnego. Zazwyczaj dysfunkcje orgazmu mają charakter sytuacyjny i pojawiają się tylko w określonych okolicznościach lub w zbliżeniach z określonymi partnerami, co przemawia za ich psychogenezą.


U mężczyzn anorgazmia występuje rzadko i może być powiązana z impotencją. ...Czytaj więcej

Brak reakcji genitalnej

Brak reakcji genitalnej (według ICD-10 F52.2) to dysfunkcja seksualna u mężczyzn nazywana impotencją ...Czytaj więcej

Awersja seksualna

Awersja seksualna jest formą dysfunkcji seksualnej (według ICD-10 F52.1 - awersja seksualna i brak przyjemności seksualnej). Polega na unikaniu relacji seksualnych, związanym czasami z odczuciem wstrętu wobec wszelkich przejawów seksualności.

Awersja seksualna jest zazwyczaj konsekwencją silnego lęku przed kontaktem seksualnym. Zaburzenie to bywa także przyczyną unikania kontaktów społecznych. Poczucie niechęci lub obrzydzenia jest najczęściej efektem oddziaływań wychowawczych, prezentujących seksualność jako zwierzęcą, grzeszną itp. Rzadko jest samodzielnym, izolowanym objawem.

Częściej niż unikanie kontaktów seksualnych spotyka się przypadki anhedoni seksualnej tj. utraty możliwości przeżywania przyjemności ze stosunku, będące efektem analogicznych procesów dezaprobaty własnej seksualności i obrony przed jej manifestowaniem. ...Czytaj więcej

Oziębłość seksualna

Oziębłość seksualna (ang. frigidity, niem. Frigidität, z łac. frigidus – zimny) – dysfunkcja seksualna objawiająca się poczuciem braku potrzeb seksualnych, które nie wyklucza pojawienia się pobudzenia i uzyskiwania satysfakcji ze stosunku płciowego. Osłabienie pożądania bywa izolowanym symptomem, niezależnym od innych zaburzeń czynnościowych, także zakłóceń erekcji czy dyspareunii.

W rzeczywistości popęd seksualny występuje, ale dochodzi do jego zahamowania wskutek okoliczności związanych z konfliktem między potrzebami a przeważającymi ograniczeniami i zakazami powodującymi rezygnację z zainteresowań seksualnych (wyparcie). W skrajnej postaci oziębłość występuje rzadko, częściej jako okresowy zanik zainteresowania współżyciem seksualnym lub element zaburzeń psychotycznych, wysuwanym w okresie prodromalnym na pierwszy plan. ...Czytaj więcej

Dyspareunia

Dyspareunia to dysfunkcja seksualna objawiająca się odczuwaniem bólu w czasie stosunku.

Przyczyny u mężczyzn
- wady w obrębie prącia (stulejka, zbyt krótkie wędzidełko prącia)
- stany zapalne w obrębie narządów płciowych. ...Czytaj więcej

Dysfunkcje seksualne

Dysfunkcje seksualne - rodzaj zaburzeń na tle seksualnym polegający na nieprawidłowym przebiegu reakcji seksualnych.

Wyróżnia się:

dysfunkcje psychogenne
(większość przypadków)

* Podział dysfunkcji wg ICD-10:
o Dysfunkcja seksualna nie spowodowana zaburzeniem organicznym ani chorobą somatyczną
o Brak lub utrata potrzeb seksualnych
o Awersja seksualna i brak przyjemności seksualnej
o Brak reakcji genitalnej
o Zaburzenia orgazmu
o Wytrysk przedwczesny
o Pochwica nieorganiczna
o Dyspareunia nieorganiczna
o Nadmierny popęd seksualny


dysfunkcje organiczne

Są związane ze zmianami chorobowymi) (ICD-10 Impotencja z przyczyn organicznych N48.4.

Obie przyczyny - psychogenna i organiczna mogą też współistnieć.

Do dysfunkcji seksualnych zalicza się:

* zaburzenia pożądania seksualnego (libido) np.
o tzw. oziębłość seksualna
* zaburzenia podniecenia seksualnego w tym
o zaburzenia erekcji
o impotencja
o awersja seksualna
* zaburzenia orgazmu (np. anorgazmia, wytrysk późny)
o anhedonia seksualna
* zaburzenia seksualne związane z bólem
* inne

Dysfunkcje seksualne nie obejmują zaburzeń preferencji seksualnej (parafilii), które - podobnie jak zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania związane z rozwojem i orientacją seksualną - bliższe są zaburzeniom osobowości. ...Czytaj więcej

Impotencja

Impotencja, niemoc płciowa, ED- dysfunkcja seksualna występująca u mężczyzn, objawiająca się brakiem erekcji lub ejakulacji mimo podniecenia i satysfakcjonującej gry wstępnej. Występuje najczęściej u mężczyzn powyżej 50 roku życia.

Wyróżnia się kilka przyczyn występowania impotencji:
podłoże psychiczne
Psychogenna impotencja może wynikać z zahamowania reaktywności seksualnej spowodowanego zgeneralizowanym lękiem przed seksualnością, kompleksami (np. kompleks małego członka), lękiem lub poczuciem grzechu, zaburzeń rozwoju psychoseksualnego itp. Zazwyczaj w szczególnych okolicznościach (marzenia senne, masturbacja) reakcje genitalne przebiegają prawidłowo.

podłoże fizyczne

Impotencja somatogenna występuje gdy chory w ogóle nie może osiągnąć erekcji z powodu wieku bądź choroby.

O zaburzeniu można mówić tylko wówczas, gdy trudności współżycia powtarzają się wielokrotnie mimo istnienia dobrej relacji emocjonalnej między partnerami w dłużej trwającym związku. Pojawienie się takich objawów w epizodycznych kontaktach seksualnych, szczególnie gdy towarzyszy im silne napięcie, jest na ogół zjawiskiem normalnym, wynikającym z przeżywanego stresu. Impotencja jest chorobą niezwykle wstydliwą dla mężczyzn, dlatego rzadko udają się do lekarza specjalisty, co jest wielkim błędem, ponieważ obecna medycyna jest w stanie przywrócić choremu erekcję.

Leczenie farmakologiczne
Stosuje się szereg leków, które pozwalają zwalczać większość przypadków impotencji. Do najbardziej znanych zalicza się te, zawierające sildenafil (nazwy handlowe Viagra, Maxigra) i pochodne są to m.in:

* Wardenafil (nazwa handlowa Levitra)
* Tadalafil (nazwa handlowa Cialis)

Stosowane są też pochodne morfiny, m.in apomorfina (nazwa handlowa Uprima) ...Czytaj więcej